ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΣΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.

ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΣΟ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ.

ΓΙΑΥΤΟ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΜΕ ΠΙΣΤΑ ΤΟΥΣ ''ΣΩΤΗΡΕΣ''ΜΑΣ.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρεί κανείς μια εκρηκτική αύξηση του αριθμού των συνανθρώπων μας, οι οποίοι επισκέπτονται κάποιον ψυχολόγο ή ψυχαναλυτή και στην περίπτωση επιδείνωσης της ψυχολογικής τους κατάστασης προχωρούν ακόμη περισσότερο απευθυνόμενοι σ' ένα νευρολόγο/ψυχίατρο.

Αν παρατηρήσετε πιο προσεχτικά θα διαπιστώσετε ότι ...

τα άτομα που στρέφονται σε αυτή τη βοήθεια είναι άνθρωποι δίχως προβλήματα ζωτικής σημασίας. 

Δεν πρόκειται για ανέργους, δεν είναι άνθρωποι με οικονομικά προβλήματα - τουλάχιστον με την έννοια ότι τα αντιλαμβάνονται! - και γενικά δεν έχουν υποχρεώσεις οι οποίες υπό τη μορφή σκέψεων τους ακολουθούν μέχρι την ώρα του ύπνου το βράδυ. 

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ...ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ

Η διάγνωση των εμπαθών λογισμών, από τους οποίους γίνεται η κάθε αμαρτία...

Οκτώ είναι οι βασικοί λογισμοί της κακίας.

1. ΓΑΣΤΡΙΜΑΡΓΙΑ

2. ΠΟΡΝΕΙΑ

3. ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ

4. ΟΡΓΗ

5. ΛΥΠΗ 

6. ΑΚΗΔΙΑ 

7. ΚΕΝΟΔΟΞΙΑ 

8. ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ 

Το να μας παρενοχλούν ή να μην μας ...

παρενοχλούν οι οκτώ αυτοί λογισμοί, αυτό δεν είναι στην εξουσία μας.

Το να επιμένουμε όμως σε αυτούς ή να μην επιμένουμε, να κινούμε τα πάθη ή να μην τα κινούμε αυτό είναι στην εξουσία μας.

Η κατάργηση των οκτώ παθών ας γίνεται με τον εξής τρόπο. 

Με την εγκράτεια καταργείται η γαστριμαργία.

Με τον θείο πόθο και την επιθυμία των μελλόντων αγαθών καταργείτε η πορνεία.

Με την συμπάθεια προς τους φτωχούς καταργείτε η φιλαργυρία.

Με την αγάπη και την καλοσύνη προς όλους καταργείτε η οργή.

Με την πνευματική χαρά καταργείτε η κοσμική λύπη.

Με την υπομονή, την καρτερία και την ευχαριστία προς τον θεό καταργείτε η ακηδία.

Με την κρυφή εργασία των αρετών και την συνεχή προσευχή με συντριβή καρδιάς, καταργείται η κενοδοξία.

Με το να μην κρίνει κανείς τον άλλο, ή να τον εξευτελίζει, όπως έκανε ο αλαζόνας Φαρισαίος, αλλά να νομίζει τον εαυτό του τελευταίο από όλους καταργείται η υπερηφάνεια.

ΟΙ ΠΑΤΗΜΑΣΙΕΣ.

Μία νύχτα κάποιος άνθρωπος ονειρεύτηκε ότι περπατούσε στην αμμουδιά με τον Χριστό. Σε κάθε σκηνή παρατηρούσε πατημασιές δύο ανθρώπων στην άμμο. Ήταν οι δικές του και του Κυρίου. Είδε όμως ότι πολλές φορές στο μονοπάτι της ζωής του υπήρχαν οι πατημασιές ενός μόνο ανθρώπου. Παρατήρησε ακόμη ότι αυτό συνέβαινε στις πιο δύσκολες και λυπημένες στιγμές της ζωής του.Λυπήθηκε και ρώτησε τον Κύριο Ιησού Χριστό.

-Κύριε, είπες ότι θα βάδιζες μαζί μου σε όλο το δρόμο, είδα όμως στις δύσκολες ώρες της ζωής μου να υπάρχουν πατημασιές από έναν μόνο άνθρωπο. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με άφησες όταν σε χρειαζόμουν περισσότερο.

Και ο Χριστός απάντησε:

-Γιέ μου, σε αγαπώ και δεν θα σε άφηνα ποτέ μόνο. Στις στιγμές της δοκιμασίας και του πόνου, όταν βλέπεις πατημασιές ενός ανθρώπου, ήταν τότεπου σε έπαιρνα στην αγκαλιά μου.

Φώτης Κόντογλου - Δροσίσετε τὴν ψυχή σας στὴν καλωσύνη καὶ ἁγνότητα

Τοῦτος ὁ κόσμος εἶναι ἀνάποδος. Ὅπως καὶ νὰ κάνεις, δὲν τὸν εὐχαριστᾶς. Οὔτε στὸν ἥλιο τὸν βρίσκεις, οὔτε στὸν ἴσκιο. Ὁ κάθε ἕνας λέγει τὸ κοντό του καὶ τὸ μακρύ τους. Γιὰ ὅ,τι ἐνθουσιάζεται ὁ ἕνας, γιὰ ἴδιο στενοχωριέται ὁ ἄλλος. Ἄλλη φορὰ μπορεῖ οἱ ἄνθρωποι νὰ μὴν ἤτανε ὅλοι σύμφωνοι, μὰ γιὰ τοὺς πιὸ πολλοὺς τὸ καλὸ ἤτανε καλὸκαὶ τὸ κακό, κακό. Τώρα ὁ καθένας ἔχει σηκώσει μιὰ παντιέρα καὶ κάνει τὸν καπετὰν Ἕναν.

Μὰ οἱ πιὸ πολλοὶ μποδίζονται ἀπὸ τιποτένια πράγματα: ὁ ἕνας θέλει νὰ φαίνεται πιὸ «βαθυστόχαστος» ἀπὸ ὅ,τι εἶνε, ὁ ἄλλος θέλει νὰ φαίνεται μοντέρνος, νὰ μὴν τὸν πάρουνε γιὰ χωριάτη, ὁ ἄλλος φοβᾶται μὴν τὸν πάρουνε γιὰ «ἀφελῆ», γιὰ ὄχι «σοβαρόν» ἄνθρωπο, ὁ ἄλλος δὲν θέλει νὰ δυσαρεστήσει κάποιον, ἕτερος κολακεύει τὶς γυναῖκες καὶ κάνει τὸν «ἱππότη» μιλώντας μὲ ψεύτικη εὐγένεια κ.λ.π.

Φώτης Κόντογλου - Ὁ χρόνος, ὁ φθονερὸς γέρων.

Ὁ καιρὸς εἶναι ἕνα πρᾶγμα ἄπιαστο καὶ κατὰ βάθος ἀκατανόητο. Τὸ μυαλό μας κ᾿ ἡ καρδιά μας τὸν νοιώθουνε ἀπὸ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ γίνονται στὸν κόσμο. Μὰ κάποιες ἀλλαγὲς μπορεῖ νὰ γίνουνε πολὺ γρήγορα, ἀπὸ μιὰ μέρα σὲ ἄλλη, ὅπως ἡ παραμόρφωση τοῦ ἄνθρωπου ποὺ γίνεται ἀπὸ τὴν ἀρρώστεια, ἢ ἕνας ξαφνικὸς θάνατος ποὺ μέσα σὲ μιὰ στιγμὴ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἕνα ἀγνώριστο κουφάρι. Τὸν καιρὸ τὸν νοιώθουμε πιὸ δυνατὰ ἀπὸ τὸ πάλιωμα κι ἀπὸ τὸ γῆρας, ποὺ ἀλλάζουνε τὰ νεαρὰ καὶ τὰ ζωντανὰ πλάσματα, κι αὐτὴ τὴν ἀλλαγὴ τὴν καταλαβαίνουμε σκληρά. Τὸν νοιώθουμε κι ἀπὸ τὴν καινούργιεψη τοῦ κόσμου, μὰ πιὸ δυνατὰ τὸν νοιώθουμε ἀπὸ τὴ φθορά· καὶ τὸν νοιώθουμε ἀπ᾿ αὐτὴ πιὸ δυνατά, γιατὶ πονᾶμε, κι ὁ πόνος εἶναι πιὸ βαθὺς ἀπὸ τὴ χαρά.

Γι᾿ αὐτὸ στεκόμαστε περίφοβοι μπροστὰ στὸν καινούργιο χρόνο, μπροστὰ σ᾿ ἕνα τεχνητὸ χώρισμα, ποὺ βάλαμε στὸ πέλαγος τοῦ καιροῦ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, σὰν νὰ μὴν εἶναι ἡ κάθε μέρα ἀρχὴ καινούργιου χρόνου. Σ᾿ αὐτὸν τὸν ἀτελείωτον ὠκεανὸν δὲν ὑπάρχει μήτε νησί, μήτε στεριὰ γιὰ νὰ ἀράξεις.

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΟΝΑΣ;

• Πόσο άσχημο να σκέφτεσαι μόνο τα αρνητικά στην ζωή σου;...
• Πόσο άσχημο να μην αγαπάς;... 
• Πόσο άσχημο να μην συγχωρείς;...
• Πόσο άσχημο να θέλεις να πονάς;...
• Πόσο άσχημο να μην δίνεις στον εαυτό σου μια δεύτερη ευκαιρία;...
• Πόσο άσχημο να θέλεις να τιμωρείς τον εαυτό σου;...
• Πόσο άσχημο να κοιτάς μόνο πίσω;...

Να ξέρεις όμως όταν προχωράς και κοιτάς πίσω θα σκοντάφτεις και θα πέφτεις, γιατί κι εσύ βαδίζεις στο δρόμο της ζωής όπως όλοι οι άλλοι...   

ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΙΣΗ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ;

Δεν πρέπει να έχουμε την παραμικρή αμφιβολία πως η απομάκρυνση από το θέλημα (τις εντολές) του Θεού προκαλεί δυστυχία, φαυλότητα, ψυχολογικές ανισορροπίες και γενικότερα μια άσχημη κατάσταση (μια κρίση, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται) στην οποία δεν είναι δυνατόν- ή έτσι φαίνεται- να δοθεί κάποια λύση. 

Και σ' αυτό ακριβώς το σημείο περιπλέκεται η κατάσταση. 

Ο εγωπαθής άνθρωπος δεν προστρέχει στον Θεό, ώστε με απλό και σίγουρο τρόπο να λύσει τα προβλήματά του, παρά αναζητά εντός των ορίων της λογικής του θεραπείες, δηλαδή στην...

ουσία θέλει να τα υπερβεί μόνος του.

Εάν λοιπόν επιδερμικώς εξετάσουμε το θέμα θα βεβαιωθούμε πως στην εποχή μας ο κανόνας είναι η άρνηση των εντολών του Θεού, σε ό,τι αφορά το γάμο γενικότερα και ειδικότερα τις σχέσεις των δύο φύλων, τη συζυγική και οικογενειακή ζωή. 

Πώς λοιπόν ζητούμε να υπάρχει ευλογία και ειρήνη;

ΑΣ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΣΤE...

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. 

Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών. 

Ας προσέξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα, μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας. 

Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας, απλά αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό.

Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές. 

Αγωνιστείτε ν' αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. 

Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, για να σάς πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες δωρεές.

Αδερφια αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ' αυτά να είναι. 

Αυτά ν' αποτελούν σκοπό και πόθο σας ασταμάτητο. 

Γι' αυτά να προσεύχεστε στο Θεό.

Να ζητάτε καθημερινά τον Κύριο, αλλά μέσα στην καρδιά σας και όχι έξω από αυτήν. 

Και όταν Τον βρείτε, σταθείτε με φόβο και τρόμο, όπως τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ, γιατί η καρδιά σας έγινε θρόνος του Θεού. 

Αλλά για να βρείτε τον Κύριο, ταπεινωθείτε μέχρι το χώμα, γιατί ο Κύριος βδελύσσεται τους υπερήφανους, ενώ αγαπάει και επισκέπτεται τους ταπεινούς στην καρδιά.

Αν αγωνίζεσαι τον αγώνα τον καλό, ο Θεός θα σε ενισχύσει. 

Στον αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας. 

Είναι ο καθρέφτης της πνευματικής μας καταστάσεως. 

Όποιος δεν αγωνίστηκε, δεν γνώρισε τον εαυτό του.

Προσέχετε και τα μικρά ακόμα παραπτώματα. 

Αν σας συμβεί από απροσεξία κάποια αμαρτία, μην απελπιστείτε, αλλά σηκωθείτε γρήγορα και προσπέστε στο Θεό, που έχει τη δύναμη να σάς ανορθώσει. 

Μέσα μας έχουμε αδυναμίες και πάθη και ελαττώματα βαθιά ριζωμένα, πολλά είναι και κληρονομικά. Όλα αυτά δεν κόβονται με μια σπασμωδική κίνηση ούτε με την αδημονία και τη βαριά θλίψη, αλλά με υπομονή και επιμονή, με καρτερία, με φροντίδα και προσοχή.

Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια. 

Γι' αυτό είναι βλαβερή και επικίνδυνη, και πολλές φορές παροξύνεται από το διάβολο, για ν' ανακόψει την πορεία του αγωνιστή.

Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. 

Εύχεστε στο Θεό να σάς δυναμώνει. 

Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας και, αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε, σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα.

Αγρυπνείτε και προσεύχεστε, για να μην μπείτε σε πειρασμό. 

Μην απελπίζεστε, αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες. 

Πολλές απ' αυτές είναι και από τη φύση τους ισχυρές και από τη συνήθεια. 

Με την πάροδο του χρόνου, όμως, και με την επιμέλεια νικιούνται. 

Τίποτα να μη σας απελπίζει.

Ο Μόνος που πάντα θα μας ακούει...

Για το Θεό υπάρχει μόνο ο άνθρωπος.